O.3. Ontgiften deel 1

Dit is me nogal een onderwerp. Zo complex, zoveel over geschreven, zoveel over te vertellen, zo van levensbelang. Denk aan het boek van Sherry Rogers – Detoxify or Die. Ofwel, Ontgiften of Sterven. Duidelijker kan het denk ik niet. Tevens is het een onderwerp dat al te vaak wordt miskend, onderschat en (hoe triest ook) wordt doodgezwegen.
Voor elk mens, gezonden en zieken, is ontgiften van levensbelang. Als je nog gewoon gezond bent, dan is het meer iets van dat je bent blootgesteld aan weinig gifstoffen, je van nature een goed ontgiftingssysteem hebt (je DNA) en dat je systeem nog niet overvraagt is en dat je alle stoffen op de juiste manier kunt afvoeren. 
Bij ziekte, onbalans, aandoeningen gaat er dus op dit vlak altijd iets mis.
Bij o.a. MCS is dit ontgiftingssysteem ernstig verstoord. Meestal sluipt het er heel geleidelijk in. Zodra een baby het levenslicht ziet, dan lijkt het heel ongeschonden en maagdelijk. Dit jonge leven is wel al beinvloed door het genetisch materiaal van zijn ouders. Verder door de voeding en staat van gezondheid van de moeder. Werd er gerookt in de omgeving, wat voor leefstijl werd er op nagehouden. Denken aan drank/drugsgebruik lukt wel. Medicijngebruik wordt al minder aangedacht. Want ook al zegt men, het is veilig, 100% garantie is er nooit. (Als je niet op de kerktoren klimt, kun je er ook niet afvallen, toch?) En op welke plek verblijft de moeder tijdens haar zwangerschap? Is ze tandarts(assistente) en hangt regelmatig in de kwik met haar neus, werkt ze bij gevaarlijke stoffen in een fabriek, of wasserij voor de droogkuis met perchloorethyleen(een vluchtige gechloreerde organische verbinding VOS),etc.etc. Is de moeder zelf van nature een slechte ontgifter en belast al in de tijd van de zwangerschap?
Zoals ik heb gelezen over de huidige staat waarin wij in deze wereld wonen, is dat iedereen zonder uitzondering in meer of mindere mate vervuild is. Om op Antarctica een schone watermolecuul te vinden moet men 30 foot diep boren om er een te vinden. Maak je geen illusies meer dat het mee valt.
We onderzoeken ziekten alsof ze in de mens uit zichzelf zijn ontstaan en dus ook zo weer uit deze mens te bannen moet zijn. Dat veel wetenschappers de relatie met ons leefmilieu niet combineren vind ik onbegrijpelijk. Het lijkt alsof er louter oplossingen kunnen zijn door ieder probleem alleen met een uit te vinden pil aan te pakken. Laat ik wegsnijden/operaties niet vergeten en dan de geestelijke terreur/therapie alsof je mentaal ze niet alle vijf hebt.
MCS is een aandoening die eigenlijk er niet zou zijn als we in een volledig schone wereld zouden leven. Wijzelf zijn niet ziek, maar door onze omgeving zijn wij ziek geworden. MCS is in principe geen allergie, maar door de zaken die er uit voort vloeien, kunnen we zo allergisch als een deur reageren.
En niemand die het kent, herkent, erkent. We zijn op dit moment gewoon nog aan de goden overgeleverd. Ontkennen komt wel in het rijtje voor.
Met MCS, om terug te komen op het ontgiften, daar ligt de sleutel voor het herstel. De ballast afgooien opdat je je lichaamsfuncties de kans geeft om zichzelf weer te herstellen. Het lichaam heeft tot een bepaalde grens een zelfherstellend vermogen. Met MCS ben je die grens dik voorbij. Ik voel me in de praktijk voor alle virussen, geuren en trammelant, net een megagrote schietschijf, met virus-geur-trammelant als scherpschutter op een meter afstand. Wat er ook gebeurt, je bent er altijd bij, alle narigheid is raak. Midden in de roos.
En als je denkt dat je ergens op kunt rekenen in dit land, dan heb je het finaly mis. Je bent overgeleverd aan je eigen ellende en het is maar net hoe vindingrijk je bent, wat voor achterban je hebt (familie,vrienden, buren) die je geloven en ondersteunen, of je nog wat geld te makken hebt, want buiten het internet kost zelfs een prutadvies soms nog bakken geld. Al die supplementen, veilige spullen, aangepaste hap, het kost bakken vol geld en door geen erkenning ben je vogelvrij verklaard. Dan de juiste weg te gaan zoeken. Vind maar eens een arts die sympathiseert, die je gelooft en je niet in het rijtje van psychisch zet. Een arts die je actief wil helpen. Een arts die je de juiste onderzoeken afneemt, die gericht je nakijkt wat in jouw geval de oorzaken zijn van MCS om daarop een strategie uit te zetten, een plan van aanpak. Want als er wat gedaan wordt, is het heel belangrijk in welke volgorde of er gewerkt wordt. Per persoon is het verschillend wat de belastbaarheid nog is. Het vergt veel tijd. Niks gaat snel. Alle werkwijzen moeten met fluwelen handschoenen aan geprobeerd worden. Zie de herxheimer-reaktie.
Onderhand weet ik nu grotendeels waar ik zoeken moet en zal je daarvan deelgenoot maken.
Hier al vast wat voorbeelden.
http://chronische-vermoeidheidssyndroom.pilliewillie.nl/cvs-me/cvs.me.ontgifting.lever.3.php 

En dan kom ik bij mijn bron van informatie; www.Leefbewust.com van Ron Fonteine. Doe jezelf een plezier en kijk wat hij voor je te bieden heeft. Abonneer je op zijn gratis nieuwsbrief. Er gaat een wereld voor je open.
Dit filmpje pak ik er eerst even uit,
http://www.youtube.com/watch?v=o_OHJ_SV0rw&feature=player_embedded#! 
Over Sie sind nicht krank, Sie sind vergiftet – U bent niet ziek, U bent vergiftigd
En verder
http://www.leefbewust.com/themas/toxines.html
en ook een hele mooie  

http://www.de-poort.be/cgi-bin/Pagina.pl?id=103

O.2. De herxheimerreaktie

Een van de eerste dingen waar ik over wil vertellen is de herxheimerreaktie. Omdat ik daarmee iemand waarschijnlijk heel veel narigheid kan besparen, door er je van bewust te laten worden. Heel duidelijk een van die dingen waar ik geen notie van had.
Een herxheimerreaktie doet zich voor wanneer een lichaam te snel ontgift en er meer gifstoffen vrijkomen dan het lichaam in staat is om uit te scheiden. Wanneer dit gebeurt, kan hoofdpijn, misselijkheid, braken en algehele malaise het gevolg zijn. Hoewel dit maar een korte periode duurt, kan het ernstig zijn en iemand er van weerhouden om het doel te bereiken. Het komt ook wel voor dat iemand niet weet wat er gebeurt en denkt dat er een regressie optreedt. 
lees 
http://members.home.nl/me-cvs/content/herxheimerreacties.html en
www.shirleys-wellness-cafe.com/Detox-Ontgiften-Genezen.htm
Niemand had mij hierover verteld. Toen ik dus aan het begin van mijn weg terug stond en ik via een orthomoleculair arts Ron Velthuis erachter kwam, dat al mijn waardes van vitaminen en mineralen te laag of veel te laag waren, was ik begonnen met supplementen te nemen. Toen ik op aanraden van internist Wijlhuizen ook nog even moest bekijken of er mogelijk parasieten in het spel waren, kwam ik tot de ontdekking dat dat inderdaad het geval was. Dientamoeba Fragilis en Blastocystis Hominis. Volgens huisartsen niet pathogeen, dus voor gewone mensen, die zijn onschuldig en hoef je niet te behandelen.
Nou, daar denk je als je een immuunsysteem hebt dat het behoorlijk af laat weten, heel anders over. Ik wilde dolgraag van mijn parasieten af. We weten toch immers de betekenis van het woord parasiet. (Een parasiet is een levensvorm die zich ten koste van een ander organisme (de gastheer/vrouw) in stand houdt en vermenigvuldigt). Ik ben van mening dat ik in mijn toestand, ieder procentje van energie voor mezelf moest/moet terugroepen.
Ik had zoiets van die dingen moeten mijn lijf uit. Mijn huisarts vond het geen noemenswaard die parasieten. Onze verhouding liep hier rond die tijd totaal vast. (niet alleen hierop natuurlijk.) Reguliere medicijnen daar stond ik ook niet voor te trappelen, wegens mijn slechte ervaringen. Via de orthoarts kreeg ik DarmocarePara, een natuurlijk middel. NOOOOOUUU, een natuurlijk middel kwam ik achter, kan je ook behoorlijk te grazen nemen. Ik ben tot 6 stuks inname gekomen en ben daar een portie beroerd en slecht van geweest, dat wil je niet weten. De wereld voor doedelzak aanzien. Ik kreeg hier een reactie van knallende hoofdpijn, veel pijn in spieren, onverminderd dagen achtereen hevig misselijk, en veelvuldig braken.
Achteraf begrijp ik dat dit dus de beruchte herxheimerreaktie was. Had geen idee van wat me overkwam, geen enkel plan van aanpak om maatregelen te nemen. Een heel wijze les, als je wilt ontgiften en je bent flink ziek, doe het dan heel doordacht en zoek echte deskundigen. Met mijn kennis nu, zou ik gaan voor een natuurarts of iemand die al bewezen bedreven is in ontgiften. Vraag de persoon waar je hulp aan vraagt eerst uit en kijk wat voor indruk je daarbij opdoet. Dat is echt een stap in de goede richting.

O.1. De gevaren van Amalgaamvullingen

O.1. De gevaren van Amalgaamvullingen (Kwikvergiftiging, Zilveren vullingen)

http://www.youtube.com/watch?v=YGQfj-6xn38

en

http://hetgevaarvanamalgaam.come2me.nl/ geweldige info over amalgaam

bekijk ook; http://hetgevaarvanamalgaam.come2me.nl/744629/toename-van-klachten-na-v

Deze site geeft inzicht. Ik ben er van geschrokken.

Misschien dat jij ook wel eens links of rechts om je heen hebt gehoord van verhalen over amalgaam. Dat mensen beweren grandioos te zijn opgeknapt van hun gezondheidsproblemen nadat ze hun amalgaam hadden laten verwijderen. En dan zakt zoiets weer weg. Niet denkend dat het bij jou ook het geval kan zijn. Natuurlijk, ook ik heb een bult 'zilver' in mijn mond. Ik heb net even geteld hoeveel vullingen. 14 stuks hebben er gezeten. Een paar die dan helemaal versleten waren zijn vervangen met wit composiet en ik heb er vorig jaar 1 laten trekken en nu vorige week nog 2. Ik pak de aller ergsten (meer vulling dan kies) eruit en die laat ik trekken waar ik geen goed gevoel meer bij heb. De kleinere afdeling zeg maar, die probeer ik eerst met wit.

Als je even goed rond leest op de site van hierboven, dan betekent dit voor van je grijze vullingen afkomen, dat je dit met een uiterst doordacht plan moet doen. Eerst kennis, i.p.v. naar je tandarts rennen en de boel laten vervangen.

Ergens in mijn zoektocht liep ik tegen het boek van Lynne MacTaggert aan. Wat artsen je niet vertellen. (Over de gevaren van de moderne geneeskunde). Pffff. (grandioos boek overigens)!

Misschien voor tandartsen zelf ook interessant (eigen veiligheid is duidelijk in het geding).blz. 268 t/m 289. Amalgaam en het immuunsysteem, ME, MS,zwagerschap,vruchtbaarheid, haaruitval, allergieen, darmklachten, Alzheimer.

Dat ik het gehele boek een echte aanrader vindt, hoeft geen betoog. Toen ik bij het stukje: Het verwijderen van uw vullingen kwam, heb ik met grote interesse gelezen. Zal het een beetje navertellen. U moet pas uw vullingen laten verwijderen indien u vermoedt dat de vullingen u ziek maken. Hiervoor zou een test zijn om duidelijkheid te geven over de gevoeligheid voor kwik. De artsen Don Henderson en Michele Monteil van het Chelsea en Westminster Hospital en Department of Immunology hebben een eenvoudige bloedproef ontwikkeld om vast te stellen of u ziek wordt van uw vullingen.

Die test heet de Metal Specific Memory T-cell Test (MSMT).Hier wordt vastgesteld wat uw immuunsysteem 'zich herinnert' van de in de vullingen gebruikte metalen en andere.

Wanneer uw lichaam aan een indringer (b.v. een virus) blootgesteld wordt, gaat het lichaam in de verdediging en doodt de infecterende stof. Bij een latere herhaalde blootstelling aan diezelfde stof,

valt uw lichaam nog sneller en krachtiger aan, door zijn immunologisch geheugen.

Van het immuunsysteem zijn deze reakties ook te meten.

Een dergelijke test, waarbij blootstelling aan zware metalen in de industrie te meten zijn, is al jaren verkrijgbaar. Bovenstaande artsen hebben aangetoond dat de kracht van de immuunsysteemrespons op kwik en andere voor gebitsreparaties gebruikte metalen ook in gradaties aan te geven is.

Een eventuele kwikvergiftiging moet dus op basis van een algehele klinische medische en tandheelkundige geschiedenis moeten kunnen worden vastgesteld.

Nou komt het: elke individuele vulling moet met een voltmeter op zijn eigen lading worden getest, aangezien elke vulling een potentiële batterij is. Sommige klinisch ecologen doen dit.

Dit was me bij het lezen nog bijgebleven destijds: Volgens Levenson en Huggins is bij het verwijderen van de vullingen het belangrijkste dat dit in de juiste volgorde gaat gebeuren!!!!!

Dat wil zeggen, de sterkst negatief geladen vullingen het eerst.

Het overkomt veel patiënten die dus snel van hun amalgaam af probeerden te komen dat ze nog zieker werden, omdat ze geen idee hadden hoe zich te beschermen tegen de klap van de plotselinge vrijgekomen kwikdampen. Verder staat er nog dat alternatieven voor amalgaam ook een kans kan geven op gezondheidsproblemen, maar die zijn veel zeldzamer.

Eigenlijk zou je het boek moeten lezen. Met andere onderwerpen zal ik er van tijd tot tijde aan refereren.

Nu heb ik een hele fijn tandarts hier in Lichtenvoorde. Die man woont hier om de hoek zowat. Cryptisch  omschreven voor mijn plaatsgenoten. Ik heb mijn verhaal proberen uit te leggen en hij neemt mij serieus en probeert me zo goed mogelijk te helpen.

Met dit verhaal in mijn achterhoofd, dacht ik dat ik mogelijk eerst moest uitvissen hoe ik dit proces het best aan kon pakken en dat ik daar mijn eigen tandarts ook mee zou overvragen.

Ik heb de moeite getroost om een biologische tandarts te raadplegen. Het was al een hele happening voor mij om daar uberhaupt fysiek te komen en toen ik vertelde wat ik wilde, kwam ik lelijk van de koude kermis thuis. In no time wist ik dat deze tandarts hier niks mee kon. Erg vreemd.

Nu vraag ik mij dan toch af: hoe kan het dat ik als leek hier gewoon alles met een beetje zoekwerk bij elkaar kan vinden en dat artsen/tandartsen/specialisten en alle gasten die vaak voor flinke bedragen pas te consulteren zijn, allemaal opleidingen hebben genoten van hier tot ginder, dat die allemaal nergens van weten.

Help, ik snap het niet.

En dan voel ik die blikken van: die heeft het tussen de oren en het hele scenario.

Ik heb wel eens voor een boektitel : Spookjesverhalen voor na 1001 klacht , in gedachten gehad. Maar het zou veel te soft zijn. Ik denk dat we het allemaal heeeel duidelijk moeten uitspellen.

Van puur gif – zou een betere titel worden.

Ook wil ik graag een favoriete website van mij doorgeven,

http://www.wanttoknow.nl/overige/gif-in-je-mond/ is hier van toepassing. Ik mag graag onafhankelijk van elkaar, een duidelijke visie lezen over een onderwerp.

Mijn conclusie is dat we kwik kunnen missen als kiespijn!

Ben je nog niet overtuigd, op you tube is dit ook nog een aardige:

http://www.youtube.com/watch?v=9Eq7fB7EHXI grijze vullingen 1 t/m 4

Openbaringen

Het is nu tijd voor openbaringen.

Tot nu toe heb ik algemeen geschreven en ben op inhoudelijke zaken niet ingegaan. Maar mijn zoektocht is meer geworden dan koffiedikkijken. Met een Senseo-apparaat al helemaal een kunst.Wij hebben zo'n ding omdat er nauwelijks koffie wordt gedronken bij ons.

Wat ben ik allemaal te weten gekomen? Waar wil ik over schrijven? Antwoord; heel veel.

Dus ik giet het in de vorm van openbaringen, zodat het leesbare onderwerpen gaan worden.

Wederom, het is niet mijn bedoeling dat je alles moet geloven. Ik ga alleen voor het wakkerschudden. Hoop zodanig te prikkelen dat als je ergens warm van wordt, dat je op onderzoek uitgaat. Want als het iets is, wat mij bij al deze zaken enorm heeft gestoord, is dat het allemaal al lang bekend is en geschreven is, maar dat niemand je op de hoogte brengt.

Ik heb er zelf achter moeten komen.

Door gericht te zoeken.

Net als je op school leert lezen en schrijven, zo zouden deze zaken ook genoemd moeten worden.

Bijvoorbeeld een vak van: hoe kan ik mij en mijn omgeving gezond houden. En niet vol gevoerd worden door ieder die alleen maar een financieel geldgewin voor ogen heeft.

Dat zijn er op dit moment nog veel te veel.

Als je een onderwerp aantreft waar je warm van wordt, mag ik hopen en bidden, laat het er niet bij zitten, maar doe er wat mee. Laat je niet meer omver praten door 'deskundigen' die zeggen dat het allemaal niet zo is.

Ik duim voor je, dat je uit de openbaringen de dingen uithaalt die voor jou een verbetering mogen brengen.

Gebed. zo. 28-11-2010

Steeds weer kom ik er bij uit. Nooit gedacht overigens dat ik hier zo dicht zou naderen. Ik ben van: eerst zien dan geloven. Zo allejekes nuchter, past daar wel een geloof bij?

Eens kreeg ik het volgende mailtje, jullie kennen het wel, grappige of wijze, enz.

EEN BIJZONDERE, INTERESSANTE CONVERSATIE Een atheïstische professor in de wijsbegeerte sprak tot zijn klas over het probleem dat de wetenschap heeft met God, de almachtige. Hij vroeg een van zijn nieuwe christelijke studenten om op te staan en naar voren te komen. Professor : Ben jij een christen? Student : Ja meneer. Professor : Dus je gelooft in GOD ? Student : Absoluut, meneer. Professor : Is GOD Goed ? Student : Zeker. Professor : Is GOD ALMACHTIG ? Student : Ja. Professor : Mijn broer is gestorven aan kanker terwijl hij GOD gebeden had hem te genezen. De meesten van ons zouden anderen die ziek zijn helpen. Maar GOD deed dat niet. Is GOD dan wel goed geweest voor hem? Hmm? (De student was stil ) Professor : Daar heb je geen antwoord op, he? Laten we eens opnieuw beginnen, jongeman. Is GOD Goed? Student : Ja. Professor : Is Satan goed ? Student : Nee. Professor : Waar komt Satan vandaan ? Student : Van . . . GOD .. ... Professor : Dat is juist. Zeg eens, is er kwaad in deze wereld? Student : Ja. Professor : Kwaad is overal, niet ? En GOD heeft alles gemaakt, Correct? Student : Ja. Professor : Wie heeft het kwaad gecreëerd ? (Student geeft geen antwoord) Professor : Is er ziekte? Immoraliteit? Haat? Lelijkheid? Al deze dingen bestaan in de wereld, toch? Student : Ja, meneer. Professor : Zeg eens, wie heeft dat allemaal geschapen? (Student had geen antwoord) Professor : De wetenschap zegt dat we 5 zintuigen hebben waarmee we de wereld om ons heen identificeren en waarnemen. Zeg eens . .. Heb jij ooit GOD gezien? Student : Nee, meneer. Professor : Zeg eens . .. Heb jij ooit je GODgehoord? Student : Nee, meneer. Professor : Heb jij ooit GOD gevoeld, aangeraakt, geroken of geproefd? Heb je ooit enige sensuele perceptie van GOD in welke vorm dat ook gehad? Student : Nee, meneer. Ik ben bang van niet. Professor : Toch geloof je nog steeds HEM? Student : Ja. Professor : Volgens empirische, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap dat jouw GOD niet bestaat. Wat heb je daarop te zeggen? Student : Niets. Ik heb slechts mijn Vertrouwen. Professor : Ja,Vertrouwen . En dat is het probleem dat de wetenschap heeft. . . . . Student : Professor, is er zoiets als warmte? Professor : Ja. Student : En is er zoiets als koude? Professor : Ja. Student : Nee, meneer. Dat is er niet. (Het werd erg stil in de klas nu de student de vragen stelde ) Student : Professor, je kan warmte hebben, gematigde warmte, intense warmte, zelfs hitte, gloeiend heet, maar ook een heel klein beetje warmte. Maar we hebben niet zoiets als koude. Wanneer we 273 °C onder nul, het absolute nulpunt bereiken, is er geen warmte meer, maar verder dan dat kunnen we niet gaan. Er is niet zoiets als koude. Het woord beschrijft slechts de afwezigheid van warmte. We kunnen koude niet meten. Warmte is energie. Koude is niet het tegenovergestelde van warmte, meneer, het is alleen de afwezigheid ervan. (Je kon een speld horen vallen) Student : Hoe zit het met donker, Professor? Is er zoiets als donker? Professor : Ja. Wat is de nacht anders als het niet donker is? Student : U heeft het verkeerd, meneer. Donker is alleen de afwezigheid van iets. Er is flauw licht, normaal licht, fel licht, flits licht, helder licht. Maar als er geen licht is dan is er niets en dat noemen we donker, toch? Als donker zou bestaan, zouden we donker nog donkerder kunnen maken, toch? Professor : En wat wil je daarmee zeggen, jongeman? Student : Meneer, mijn punt is dat uw filosofische uitgangspunt onjuist is. Professor : Onjuist? Kan je dat uitleggen? Student : Meneer u gebruikt het uitgangspunt van dualiteit. U stelt dat er leven is dat er dood is, dat er een goede god en een slechte god is. U beziet het concept van GOD als iets eindigs, als iets dat we kunnen meten. Meneer, de wetenschap kan niet eens verklaren wat een gedachte is. Wij weten dat de hersenen daarvoor elektriciteit en magnetisme gebruiken, maar het is nog nooit gezien en nog veel minder begrepen. Wanneer u de dood beschouwt als het tegenovergestelde van leven dan gaat u eraan voorbij dat de dood niet zelfstandig als iets kan bestaan zonder leven. De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar alleen de afwezigheid ervan. Vertel eens, Professor, leert u uw studenten dat zij zijn geëvolueerd van een aap? Professor : Wanneer je refereert aan het natuurlijke evolutieproces, ja zeker. Student : Heeft u ooit evolutie geobserveerd met uw eigen ogen? (De professor schudde zijn hoofd met een glimlach terwijl hij zich begon te realiseren waar het argument heenging) Student : Aangezien nog nooit ook maar iemand het evolutieproces in werking heeft kunnen zien en het zelfs niet bewezen kan worden dat het een voortgaand proces is, is het daarom niet zo. professor, dat u ons slechts uw mening probeert te onderwijzen? Bent u niet in plaats van een professor in de wetenschap eigenlijk een predikant? Student : Is er iemand in the klas die ooit het brein van de professor heeft gezien? Student : Is er iemand die ooit het brein van de professor heeft gehoord, gevoeld, aangeraakt, geroken, geproefd? . . . Niemand lijkt dat ooit gedaan te hebben. Dus, volgens het empirisch, testbare, aantoonbare protocol, zegt de wetenschap, professor, dat u geen brein heeft. Met alle respect, meneer, maar hoe kunnen we geloven dat het juist is wat u ons onderwijst? (De klas was stil.De professor staarde de student aan, zijn gezicht ondoorgrondelijk) Professor : Ik denk dat je daar maar op moet vertrouwen, jongeman. Student : Dat is het meneer . . . Exact ! De band tussen de mens en GOD is vertrouwen. Dat is alles dat de dingen in leven houdt en in beweging.. NB: Die student was Albert Einstein.

Tja, de wetenschap is de wetenschap. Het geloof het geloof.

Het geloof was niet 'my first love'. Wetenschap evenmin. Ik ben een puur gevoelsmens, die zich heel nauw verweven voelt met het menselijke-de kern, het liefdevolle, het rechtvaardige, de zuiverheid, de natuur.

Je leeft je leven en er komen dingen op je pad. Zo kwam MCS op mijn pad. Het riep heel veel vragen op. Vele malen meer dan ik kon beantwoorden.

En wanneer je dan overgeleverd bent aan je pijn en ziek zijn, geisoleerd bent van de buitenwereld omdat je je daar niet meer kan handhaven, dan kom je wel heel dicht bij jezelf.

Je gedachten gaan over hoe te gaan, vertrouwen, onbegrip, over wat kun je leren om het tij te keren, wat zijn dingen die niet grijpbaar zijn en er toch zijn.

Zo kreeg ik van een mij zeer dierbare vriend, het werk van Mikhaël Aïvanhov aangereikt. Mijn eerste boekje was: De yoga van de voeding. Mooi, ik was erdoor gegrepen. Verder las ik De macht van de gedachte, Een toekomst voor de jeugd, Harmonie en gezondheid, De opvoeding begint voor de geboorte, De mens verovert zijn bestemming, Het licht, de levende geest.

Bij www.prosveta.nl kun je terecht, misschien kun je een klein boekje bestellen dat heet Antwoorden op actuele vragen. Het geeft je zonder veel onkosten te maken de gelegenheid om kennis te maken met zijn werk.

Omraam Mikhaël Aïvanhov is een in 1900 geboren Bulgaar en leefde tot 1986. Ik heb zo'n oprechte diepe bewondering voor de eenvoud die hij uitgeeft. Zaken zo glashelder zonder poeha neergezet. Zelfs 25 jaar na zijn dood, is het zo van nu. Het past, het is toepasbaar.

Het is voor mij een leefwijze geworden. Hij heeft zo enorm veel werk nagelaten en zoveel dat ik nog niet gelezen heb, ik verheug me erop, ik kan nog tijden vooruit.

Maar je hoeft niet alles gelezen te hebben om het uit te voeren, om het te integreren in je leven. Het geeft mij rust, het geeft mij antwoorden. Het geeft me ook moed om te doen wat ik moet doen. Het geeft me hulp om met de frustratie en boosheid om te gaan, omdat ik zo duidelijk zie wat er allemaal gaande is.

De vrijheid en respect die hij voor ieder laat is een voorbeeld. Dit is heel anders dan dat ik tot dan toe mij van 'geloof' had voorgesteld.

Omdat geloof heel persoonlijk is, ben ik geen goeie raadgever. Echter iets waar je zelf zoveel goeds van hebt ondervonden, vind ik waard te delen.

Hoop dat jij er ook schoonheid in kan vinden, het je goed zal doen.

Ochtend Chloren

Vandaag ben ik weer net aan het bijtrekken van, ja hoe noem je dat, een aanval van deepest shit.

Lag het aan het weer? Storm en herfstbuien, lag het aan dat ik deze week ben gezwicht voor een paar snoepjes waar geen E-nummer op het zakje van te vinden was? Ik kan het nu onmogelijk zeggen.

's Morgens als ik opsta ben ik overigens nooit Toppie Joppie. Ieder morgen word ik wakker of ik zojuist ben overreden. En al helemaal over mijn handen. Wat gezwollen en stijf in pinokkiostijl.

En mijn nek is soms zo stijf, dat als ik niet eerst kleine subtiele beweginkjes maak, echter zomaar spontaan op de wekker zou kijken, denk ik dat mijn hoofd van mijn romp af zou knappen.

Van nature ben ik een ochtendmens, toch gaat me het opstaan niet soepel af. Voor 10 uur verwacht niets.

En ik ben niet van; voor de koffie niet zeuren. Ha,ha, ik drink geen koffie, dus eigenlijk zo gek nog niet.

Schiet me het volgende prachtige stukje te binnen (erg van genoten) dat hier ook goed op zijn plaats is;

http://www.theplanettimes.com/index.php?option=com_content&view=article&id=33:ochtend-chloren&catid=4:green-lifestyle&Itemid=7

Ochtend Chloren – Geschreven door Simone Muermans
Hoe bewust zijn we eigenlijk? Een plusje voor MCS, je word er wel heeel bewust van. En door de deepest shit heb je de tijd om bewust te zijn. Mijn lichaam reageert heel heftig. Erg veel pijn, hevige misselijkheid, braken (voor de detailliefhebbers, tot zo'n 7 a 8 keer op een dag, terwijl je nog geen slok water binnen kan houden, het laatste is schuim en soms wat gal. Met een druk op de zaak , waarbij projectielkotsen het woord is dat de lading het best dekt. Ik had afgelopen keer het gevoel alsof mijn trommelvliezen stonden op te bollen de gehoorgang in. Ik heb mijn ogen vastgehouden omdat ik ze voelde uitpuilen). Voor wie dit al te gevoelig op de maag ligt, klik maar door. Ik denk dat het geschreven moet worden, omdat anderen die hier ook mee zitten, gewoon de waarheid moeten weten. Ik heb nog nooit geen chemo gehad, maar ik denk dat ik wel begrijp waar het daar om draait. En ik wil ook niet weten wat chemo met mij doet, want ik krijg deze reakties al van een medicijn of van foute waspoederlucht, verf of een nieuw apparaat, om het even, mijn lichaam is heel stellig, als het niet klopt gaat het in protest. Helaas pindakaas.
In het begin van mijn MCS tijd toen ik bezig was met kennis vergaren en opschonen van mijn leefomgeving, had ik nog niet de kennis van de Herxheimerreaktie. Zal ik nog uitleggen. Het is maar goed dat ik inmiddels weet wat mijn lichaam kan uitspoken anders trek je dit niet. En even een pijnstiller nemen is geen optie. MCS heeft de rariteit dat het anders met medicatie omgaat dan je kunt verwachten. Ik heb middelen die gewoon niks doen, vaak bemerkt dat als iets wel wat doet, ik er steeds meer van nodig heb om er profijt van te kunnen hebben, of ik kom onder de uitslag te zitten of krijg allerlei bijwerkingen. Uiteindelijk heb ik gemerkt dat het middel erger is dan de kwaal. Want in een lichaam dat slecht tot niet kan ontgiften, gooi je het level van gif alleen maar omhoog. Het blijft rondzwalken in je systeem en het gaat maar niet weg. Als mensen horen over een voedselvergiftiging dat kennen ze, dokters die een bloedvergiftiging diagnostiseren erkennen hier ook de ernst, maar als je lichaam dysfunctioneert en zelfs van normaal te verwachten zaken niet meer afkomt, dan is er niks. Als ze je symptomen al herkennen mag je blij zijn. Maar hier ook weer, dan worden die symptomen bestreden met: tada, weer een nieuw middeltje.
Gooi het vat maar vol. Dus voor mij geen medicijnen. Ik weet nu dat door de pijnstiller die ik een tijdlang voor noodgevallen gebruikte, mijn darm ernstig is aangetast (leaky gut-lekkende darm), en ik hierdoor nog zieker ben geworden. Dr. Sherry Rogers schrijft: how the sick get sicker and quicker. Dus hoe beroerd of ik ook ben, of groen zie van pijn en ellende, ik moet gewoon wachten tot het de volgende dag wordt. Slapen is dan ook een lastige, maar er komt meestal wel een moment dat je omvalt. Voor al diegene die zeggen dat als je maar in het hier en nu leeft, dan heb je geen probleem omdat je dan niet terugdenkt aan belastende zaken van vroeger, en niet in de toekomst omdat je dan onnodig zorgen maakt, denk ik van, probeer eens MCS en zie of dat hier en nu bij jou ook nog stand houdt. Ik richt mij in die situatie toch echt op de toekomst en ik ga....... jawel, ik ga in gebed.

Zondag 14-11 Bizar, wat een vervuiling!

Soms zou het beter voor mijn gestel zijn dat ik geen t.v. meer kijk en minder lees. Want wat mij onder ogen en oren komt, is voor een mens met een moeilijk imuunsysteem en een uiterst (stress)gevoelig lichaam nu bepaald geen rozegeur. Vandaag kreeg ik volgend aangedragen:

http://zembla.vara.nl/Afleveringen.1973.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=34845&tx_ttnews[backPid]=1972&cHash=1c5fd02725f6608e02393df016a8d82b

Fosfor aan de Schelde – Zembla – 13 november 2010

Het Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie is een onderzoek gestart naar overtredingen van de milieuwet door het Zeeuwse bedrijf Thermphos, een van de ergste vervuilers van Nederland. Ook onderzoekt het parket een ongeval waarbij vorig jaar twee werknemers om het leven kwamen. Het OM laat dit weten in de aflevering van ZEMBLA ‘Fosfor aan de Schelde’, die wordt uitgezonden op zaterdag 13 november, 22.35 uur bij de VARA op Nederland 2.

Fosforfabriek Thermphos in Vlissingen is al meer dan twintig jaar één van de ergste vervuilers van Nederland. De provincie Zeeland stelt dat de volksgezondheid voorop staat bij het handhaven van de milieuwetgeving, maar in de praktijk komt daar weinig van terecht.

Volgens Europees milieu-expert ing. J.Vollenbroek is de uitstoot van zware metalen door Thermphos sinds 1985 twintig keer hoger geworden. Daarnaast stoot het bedrijf al jaren een onbekende hoeveelheid dioxine uit, één van de gevaarlijkste chemische stoffen die er bestaat. Al die jaren hebben omwonenden van de fabriek weinig gemerkt van de vervuiling, omdat het om stoffen gaat die je niet ruikt of voelt. Sinds 2008 heeft men wel regelmatig last van rookwolken die irritatie aan ogen en luchtwegen veroorzaken en soms tot braakneigingen en hoofdpijn leiden. Bewoners uit de omgeving van Borsele en Vlissingen beklagen zich steeds vaker bij de provincie, maar tot op heden zonder resultaat.

Als MCS-er trekt mij zo'n documentaire door merg en been.

Hoe ver zijn wij dan toch van de kazerne af, voor wij van diezelfde politiek, erkenning van onze ziekte moeten krijgen. En al die mensen die hier nog door zo'n smeerfabriek ziek gaan worden, die allen geen poot aan de grond krijgen. Want je kunt ziek worden wat je wil, maar in Nederland (en elders waarschijnlijk ook hoor) je kunt het gewoon schudden. De grote jongens dekken elkaar en gaan met het geld lopen en zorgen zelf er goed voor dat hun gezondheid niet verknalt wordt.

Luister naar arts-biochemicus M Leijs. Ze geeft duidelijk in het filmpje aan wat dioxine met een lichaam doet (baby's onze kwetsbaarste slachtoffers), en J.Vollenbroek milieudeskundige er geen doekjes om windt.

Dat het blijft bij woorden als het is jammer en triest, omdat we alleen als individu die criminelen ook niet kunnen aanpakken omdat ze gedekt worden door... .

En dan zag ik gisteravond, zaterdag, nog een stukje van Rondom Tien, waar het ging om de kosten in de gezondheidszorg. Ik heb niemand horen praten over dat de mens ziek wordt van het milieu, en hoe dat drukt op de gezondheidszorg. De tijd was veel tekort en wat ik heb gehoord, ik zou er graag een eigen programma van willen maken. Het zou wel eens het tegenovergestelde kunnen worden van een subtropische verrassing. Maar verrassend zou het zijn!

Echter, ik ben afgelopen dagen al in zwaar weer omdat mijn lichaam er de brui aan geeft. Ik word er erg verdrietig van. Niet voor of hooguit wat achteruit kunnen. Niemand die je hoort of ziet, niemand die luistert. Bij wijze van spreken, ik hoef alleen maar netjes mijn premies te betalen en als je verder wat zegt, heb je het tussen de oren zitten.

Lieve mensen, ik weet dat jullie er ook niet blij van worden en dat we geen van allen pasklare oplossingen hebben. Maar ik ben nu op een punt gekomen, dat ik niet meer zoveel te verliezen heb in mijn positie. Je geld of je leven? Ach, geen van beide zou ik zeggen.

Op dit soort momenten ben ik zo blij dat ik EigenWijs ben. Dat heb ik dan weer wel. En wie niet sterk is moet slim zijn. Ergens ligt het antwoord toch bij ons zelf. Als we allemaal op ons eigen stukje doen wat we kunnen, dan verandert er wel wat. Het besef dat we niet moeten accepteren dat we zo behandelt worden. Als er geen mens meer gaat werken in zo'n fabriek, kan die fosfor-derry zich dan nog alleen redden? Je kunt wel redeneren dat het je baan en je inkomen is, maar wanneer je volgend jaar ziek thuisligt met een terminale kanker, ach, was dan je werk nog zo belangrijk? En kom er maar eens om als je gelden wilt incasseren van deze categorie.En wat haalt het nog uit als de gezondheid van je kinderen en kleinkinderen op spel staat?

Werken aan een foute zaak, is een verloren zaak. Het beste is dat het zo snel mogelijk tot je doordringt.

Kijk, het dagelijkse leven is hoop ik niet zo extreem als deze zaak, maar toch. Als ik bijv. hoor van onze kinderen, dat als het paasvuur voor het ontstoken wordt, de politie eerst komt kijken of alles in orde is, en nadat de dienders hun hielen hebben gelicht, er bouwafval met pur en brandstoffen en foute boel bij op wordt geflikkert, dan is dat gaaf en kwalmt het mooi en het is lekker even buiten de wet.

Gisteren een verbod op paasvuren zou een goede stap zijn.

En vuilverbrandingsovens hebben gelukkig nu filters, maar nog, mensen gooien na een verbouwing toch stiekem asbest in de container, spaarlampen (wat een discutabele hap is dat ook)met kwik horen daar ook niet in. Ik zou een giga waslijst kunnen geven, vul zelf maar in.

Hoe eerder het besef komt dat we de overvloed aan smeertroep moeten stoppen, dan maken we nog kans om voor hen die na ons komen het nog leefbaar te laten.

Begin vandaag en doe wat je moet doen om wat te bereiken. Nee, je zult er waarschijnlijk geen populariteitsprijs mee winnen, maar je kunt wel eerlijk met jezelf door het leven.

De wereld is een gevaarlijke plaats, niet vanwege degene die kwaad doen, maar vanwege degene die toekijken en niks doen – Albert Einstein

We kunnen wel iets doen om het verschil te maken. Koop verstandig, leef bewust, leef dat je zo min mogelijk rommel hoeft achter te laten.